ՀԱՅԵՐԻՆ ՄԻԱԽԱՌՆՎԱԾ ԲՈՇԱՆԵՐԸ

 

« Մեր քարոզած ճշմարտութիւնը գուցէ թէ կտրատում է ազգի սիրտը, բայց  այդ սուրը միակ հնարն է փտած ու ճարակած խոցը առողջ մասերից բաժանելու եւ հեռացնելու համար ».

Միքայել Նալբանդեան

 « Մենք քիչ ենք, սակայն մեզ հայ են ասում» Պարույր Սևակի հանրահայտ ու ճշմարիտ խոսքը միշտ ուղեկից է լինելու մեզ՝ Հայերիս համար, դառնալու է աղաղակող զանգ` մեր գիտակցությունն արթուն պահելու համար, որովհետև հայերի մեջ կան շատ փնթիներ, այսինքն ԲՈՇԱՆԵՐ, որոնք միայն անունով են հայ, իսկ գենետիկական տեսակով նման են ցիգաններին, ( գնչուներին ), ու թուրքերին: Այդ տեսակն է, որ միաձուլվելով հայերի հետ՝ իր գենետիկական հատկությունը չի փոխել, ինչպես և զտարյուն հայի տեսակը չի միաձուլվել այդ խոտանի հետ, այդ պատճառով էլ հայերն ավելի քիչ են, քան բոշաները: Բոշաների մասին Վիքիպեդիան ներկայացնում է որոշ փաստեր, սակայն դա շատ սակավ փաստագրություն է, որը թռուցիկ է ներկայացված: ( Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից Բոշաներ ( ինքնանվանումը՝ լոմ ), Հարավային Կովկասում բնակվող գնչուների հայախոս քրիստոնյա ենթախումբ։ Առաջին անգամ Հայկական լեռնաշխարհում հայտնվել են 11-12-րդ դարերում՝ Հնդկական թերակղզուց դեպի Իրանական սարահարթ ձգվող ուղիներով, որը երեքդարյա միգրացիայի արդյունք է։ Քանի որ բոշաները գնչուական սոցիալական հիերարխիայում գրավում են ցածր դիրք, ուստի թաքցնում են իրենց ազգային ծագումը՝ հաճախ ներկայանալով որպես հայ, այդպիսով արագացնելով ասիմիլյացիայի գործընթացը։ Ի տարբերություն այլ ազգային փոքրամասնությունների, բոշաներին բնորոշ գծերից է՝ ազգային ինքնություն չունենալ- չպահպանելը; https://hy.wikipedia.org/wiki/Բոշաներ ) Բազմիցս արդեն գրել եմ կեղտարյուն փնթիների մասին, սակայն կցանկանայի ներկայացնել դրանց ծագումնաբանությունն ու առանձնահատկությունները, նրանց հայտնությունը հայ ժողովրդի պատմություն մեջ: Ինչպես նշեցի սկզբում ` Պարույր Սևակի հնչեղ տողերը. « Մենք քիչ ենք, սակայն մեզ հայ են ասում » պատահական չի ասված, քանզի ոչ միայն Պ. Սևակն է ասել այդ մասին, այլ հայոց Մեծերից շատ շատերը:

Հայ ժողովուրդ անվանումը կարելի է ընդունել հարաբերական իմաստով, այս դեպքում կփորձեմ տեսականորեն Հայ ժողովրդին բաժանել երկու մասի, առանց նրա կուսակցական ու կրոնական պատկանելությունից: Այդպիսով Հայ ժողովուրդը բաժանվում է երկու մասի. 1- ին ` Հայեր և 2-րդ` Բոշաներ:

Եթե հարցին մոտենանք պատմական կամ փիլիսոփայական տեսանկյունից, ապա կտեսնենք, որ անգամ Գրիգոր Նարեկացին ու Խորենացին են գրել այդ տեսակների մասին:

Չեմ կարծում, թե ճշմարտությունից խուսափելով, կարող ենք քողարկել այն դժբախտությունները, որոնք միշտ հետապնդել են մեզ: ԲՈՇԱՆԵՐԸ միայն անունով են հայ, իսկ գենետիկական տեսակով նման են ցիգաններին ու թուրքերին: Նրանք այն տեսակն են, որ միախառնվելով հայերի հետ, փոխել են իրենց անունը, սակայն իրենց գենետիկական հատկությունը չեն փոխել, ինչպես զտարյուն հայի տեսակը չի միաձուլվել այդ խոտանի հետ, այդ իսկ պատճառով հայերն ավելի քիչ են, քան բոշաները: Նկատի ունենանք, որ Հայերը միշտ եղել են ստեղծագործ ժողովուրդ, իսկ Բոշաները պորտաբույծ, կործանարար ու ոչնչացնող և, պատահական չէ հայ գրողներից շատերի անդրադարձը իրենց ստեղծագործություններում` հենց այդ բոշանների վերաբերյալ: Բոշաների տեսակի մասին ավելի վառ ներկայացրել է վիպասան Րաֆֆին` իր « Կայծեր » վեպում և « Խաչագողի » հիշատակարանում, որտեղ նա մանրամասն ներկայացրել է ԲՈՇԱՆԵՐԻՆ:

Ինչպես ասացի, Բոշաները ի տարբերություն Հայերի, եղել են թափառական ու որակական առումով բավականին ցածր մակարդակի, անընդունակ, զուրկ ստեղծագործելու ու արարելու կարողությունից: Եղել են նյութապաշտ, ստախոս ու չար, առաջնորդվել են հայհոյանքներով, ունակ են կեղծիքի, բանսարկության ու դավեր նյութելով:- « Ժողովուրդները շարունակում են տառապել իրենց տականքների երեսից: Դեռ ժողովուրդների կյանքը շարունակում է մնալ մի արնոտ ողբերգություն, որի գործող անձինքը երեքն են` բռնությունը, սրա ծառաները և սրա զոհերը » Գարեգին Նժդեհ:   Հայերը, ի տարբերություն բոշաների, եղել են աշխատասեր, խելամիտ, ստեղծագործող ու արարող, իրենց որակական բարձր տեսակով ու եզակի առանձնահատկություններով օժտված: Որպեսզի պատկերացումը ավելի հստակ լինի, ներկայացնեմ անուններ՝ Մաշտոց, Նարեկացի, Վարդան Մամիկոնյան, Րաֆֆի, Պարույր Սևակ, Հովհաննես Թումանյան, Եղիշե Չարենց, Մուրացան, Արամ Խաչատրյան, Վիկտոր Համբարձումյան, Մարշալ Բաղրամյան, Մոնթե Մելքոնյան, Պավել Մանուկյան, Արա Խանդոյան, Հաց Բերող՝ Արթուր Սարգսյան: Ինչպես արդեն նշեցի, Բոշաներն ի տարբերություն հայերի, առհասարակ ստեղծագործող չեն, նույնիսկ կարելի է ասել՝ ավիրող կործանող ու ոչնչացնող են: Տգետ են ու փնթի: Հաշվի առնենք այն փաստը, որ ԲՈՇԱՆԵՐՆ իրենց առանձնհատկությունները ժառանգաբար փոխանցում են իրենց որդիներին: Ես իմ աշխատություններից մեկում գրել եմ Քրեածին ժառանգականության մասին վերլուծություն, գոյություն ունի քրեագետների ու հոգեբանների մի հսկայական ժառանգություն, որի մասին էլ հիշատակում եմ: Ինչպես ասվեց, Բոշաներն իրենց տեսակով չար են և կործանարար, նրանց համար անընդունելի են մարդկային արժեքները, բարոյականությունն ու անգամ գեղեցիկը: Բոշաները ուտող ուրացող են, լավությունը չգնահատող: Նրանք ամեն գնով ցանկանում են նմանվել Հայերին, այդ պատճառով էլ ջանք ու եռանդ չեն խնայում սեփականաշնորհել ոչ միայն նրանց նյութական ժառանգությունը, այլև հոգևորը: Դժվար չէ նկատել Բոշաներին բնորոշ առանձնահատկությունները: Պատահական չէ, որ Բոշաներն իրենց համարում են Հայ ու ներկայացնում են իրենց կողմից հնարովի ազնվական հայ լինելու պատմությունը: Բոշաներից վառ օրինակ է Սեյրան Օհանյանի կինը՝ Ռուզաննա Խաչատրյանը, ով իրեն ներկայացնում է Ղարաբաղի մելիքների ժառանգ, Հովիկ Աբրահամյանը՝ Մուկը, ներկայացնում է, որ իր երակներում Արտաշեսյան դինաստիայի արյուն է հոսում, անգամ Մանվել Գրիգորյանն ու Սերժ Սարգսյանն են ներկայացնում իրենց ազնվական ծագումը: Վազգեն Սարգսյանի ու Վանո Սիրադեղյանի մասին էլ չասեմ, ում համեմատում են Գարիբալդիի ու Հովհաննես Թումանյանի հետ: Սեյրան Սարոյանն էլ հպարտորեն հայտարում է, որ իր հայրը շատ փող ունի, որովհետև իրենք լավ են ապրում: Բոլոր բոշաները նույնն են` Ծառուկյան Գագիկ, Լևոն Տեր- Պետրոսյան և այլ բոշաներ: Նրանց հատուկ է իրենց մասին երրորդ դեմքով խոսել, ինչպես տեսնում ենք Վազգեն Սարգսյանի, Գագիկ Ծառուկյանի ու Արա Աբրահամյանի ու Սերժ Ազատիչի ելույթներում: Քաղաքակրթության ու վարվեցողության կանոնների իսպառ բացակայություն, որ բնորոշ է բոշաներին, դիմացինի հետ խոսում են եզակի առաջին դեմքով՝ ԴՈՒ –ով, որը, իհարկե, անգրագիտության հետևանք է, սակայն բնորոշ է միայն Բոշաներին: Եթե ուշադիր լինեք, ապա կտեսնեք, որ Սերժ Սարգսյանն էլ բոլորին դիմում է , « Դու »-ով, անկախ նրա տարիքից ու պաշտոնից: Առհասարակ նման կերպ խոսում են Փնթիները՝ ինչպես օրինակ ԱԺ պատգամավորների 99 տոկոսը: Հենց այդ Բոշաներն են, որ « Դուք » ն ու Դու – ն իրարից չեն տարբերում, ինչպես և Ր-ն Ռ- ից: Բանավոր խոսքի մեջ Բոշաները տգետ են, իսկ գրավոր խոսքում` առավել ևս: Պատկերացրեք, եթե Աժ պատգամավորներին, կամ նրանց խորհրդականներին թելադրություն կամ շարադրություն հանձնարարեն, ի՞նչ եք կարծում` ի՞նչ կստացվի: Եթե նրանք չեն կարողանում շարադրել իրենց բանավոր խոսքը, արդյոք կարո՞ղ են թղթին հանձնել իրենց մտքի փայլատակումները: Գրել կարդալու համար ուղեղ է պետք, իսկ ուղեղն աշխատեցնելու համար` ցանկություն ու կարողություն, բայց ինչպես գիտենք` նրանք զուրկ են բանականությունից:

Արդեն ասացի` Բոշաները չեն սիրում Բարի ու ազնիվ մարդկանց, որոնք ստվեր են գցում իրենց վրա: Այդ պատճառով նրանք ամեն գնով ցանկանում են ոչնչացնել հայի տեսակը: Կցանկանայի հիշել « Հաց Բերող » Արթուր Սարգսյանի բանտից գրված նամակը, որի ստորագրությունն անգամ իր յուրահատկությամբ արտահայտում էր իր ջինջ ու մաքուր գաղափարները, որոնք այնքան խելացի ու գեղեցիկ էր ձևակերպել, որ ակամայից հիացմունք ես ապրում, իսկ հարցազրույցը լրագրողների հետ՝ արտացոլում էր նրա գրագիտության բարձր մակարդակը: Ահա այդպիսին է Հայի տեսակը, որ մնացել է Բոշաների կոկորդում խրված:

Հայոց պատմությունը ավելի պարզ է ներկայացրել Բոշաների կատարած չարագործությունները: Հենց նրանց ձեռքով էր, որ սպանվեց հայոց երիտասարդ Պապ թագավորը, հենց նրանց ձեռքով էր, որ կործանվեց Հայոց թագավորությունը: Անի ու Կարս բերդաքաղաքի բանալիները նրանց ձեռքով հանձնվեց թշնամիներին: Չնայած մենք Բոշանների գործած չարիքները վերագրել ենք դավաճաններին՝ փորձելով չնկատել այդ ամենի ակունքները: Բոշաների ու Խաչագողերի միջև կան տարբերություններ, որովհետև Բոշաները ծպտյալ հայեր են, որոնք գործել են ի վնաս հայերի: Իսկ խաչագողերը գործել են ի վնաս օտարների, սակայն հարկ եղած դեպքում` առիթը բաց չեն թողել անգամ հարազատ ընկերոջ շապիկը հանել: Խաչագողերն իրենց տեսակով նույնպես եղել են Բոշաներ, սակայն վերը նշված իրական բոշաների համեմատ նրանք անմեղ հրեշտակներ են եղել: Ահա, ինչպես սկզբում ասացի` ՀԱՅ Ժողովուրդը բաղկացած է այդ երկու խմբերից:

Բոշաների մասին նյութերն ու փաստերը հայոց պատմության ու վավերագրությունների մեջ եղել են աղետալի, որովհետև հենց նրանք էին ոչնչացնում գիրն ու գրականությունը, պատմությունն ու մշակութային արժեքները: Հիշեք ինչպես կղերական քահանաները Մովսես Խորենացու մարմինն իր գրքերի հետ միասին այրեցին, իսկ մոխիրը նետեցին գետը, որպեսզի նրանից ոչինչ չմնա: Մովսես Խորենացին պատահական չէր գրել իր Հայոց Պատմությունը, որտեղ հայ ժողովրդի Ողբն էր ողբում, որտեղ բարգավաճում են Բոշաներն ու փնթիները: ( Բոլորիս քաջ հայտնի Բոշաներից մեկը՝ Գագիկ Ծառուկյանը, իր կուսակցության անունը պատահական չի դրել Բարգավաճ Հայաստան, որովհետև այնտեղ են բարգավաճում Բոշաներից շատերը: ) Իսկապես հրաշքով է պահպանվել ու հասել մեզ Մովսես Խորենացու Ողբը, որտեղ ներկայացրել է Բոշաների հաղթարշավը:

Հայերի՝ քրիստոնեությունը որպես կրոն ընդունելու ժամանակ հատկապես այդ Բոշաներն էին, որ գետնին էին հավասարեցնում ու կործանում մեր հեթանոսական Մեհյաններն ու գրադարանները: Կրակի բաժին էին դարձնում հազարավոր մատյաններ ու փաստագրություն: Հենց այդ բոշաներն էին, որ իրենց համար ստեղծեցին բարենպաստ միջավայր, գտան յուղոտ ու շահութաբեր գործեր՝ դառնալով չակերտավոր հոգևորականներ ու իշխաններ, որոնք տգիտություն- կղերականությունը դարձրեցին սկզբունք` մոլորեցնելով ու կողոպտելով ժողովրդին: Կղերի դիմակով Բոշաները ոչ միայն ոչնչացնում էին գիտական արժեքավոր ցանկացած միտք, այլև ոչնչացնում էին մարդու ըմբոստ ոգին, ոչնչացնում էին գեղեցիկն ու բարոյականը: Եվ բոլորիովին պատահական չէր Պավլիկյան ու Թոնդրակյան շարժումների ըմբոստությունը, պայքարը բոշաների դեմ, որոնք զավթել էին Հայոց պետականությունն ու եկեղեցին: Հայոց պատմության մեջ այդ երկու շարժումները ներկայացվել են որպես Աղանդավորական շարժումներ, բայց իրականում բոլորովին այդպես չէր, ինչպես ներկայացնում էին կրոնավոր պատմագիրները, և որոնց ուղղորդում էին հոգևոր առաջնորդները: Հիշում եք, ինչպես արյուն ու արցունքի մեջ խեղդեցին այդ շարժումները, հոգևորականների դաժանությունը այն աստիճանի էր հասել, որ անգամ մանուկների ճակատներիին աղվեսադրոշմ էին խարանում, ինչ է թե նրանց ծնողները ըմբոստացել էին իրենց դեմ: Միայն Բոշաները կարող էին նման դաժան հաշվեհարդար տեսնել հայերի հանդեպ, այլ կարծիք այստեղ ուղղակի այստեղ չի կարող լինել: Նույնը կատարվեց վերջերս՝ Բերձորում 2015 թվականին, երբ Արցախյան ոստիկաններն ու խաժամուժը հաշվեհարդար տեսան Արցախյան պատերազմի հերոսների նկատմամբ: Նույն բարբարոսության շարունակությունն էր մինչև ատամները զինված Բոշաների գնդերի կողմից 2016 թվականին Երևանի Խորենացու փողոցում ժողովրդի հանդեպ կատարված հաժվեհարդարը: Թվարկածս փաստերն ապացուցում են Բոշաների դաժան էությունը, ատելությունն ու թշնամանքը` անզեն ու խաղաղ ժողովրդի հանդեպ:

Պավլիկյան ու Թոնդրակյան շարժումները դասակարգային պայքար լինելուց բացի տեսակների պայքար էր: Կարելի է ասել` Հայերի և Բոշաների պայքար, որտեղ, ինչպես տեսանք հաղթեցին Բոշաները: Բոշաները միշտ լինելով հայերի մեջ քողարկված՝ գործել են հայերի անունից հայերի դեմ՝ ոչնչացնելով նրանց:

Հենց այդ Բոշաներն էին, որ Բոլշևիկների անվան տակ Երևանի կառափնարաններում կացնահարելու էին հայ հերոսներին: Նրանք էին, որ սպանելու էին Չարենցին ու Պարույր Սևակին, Մոնթեին ու Սամվել Շահմուրադյանին:

Եթե հիշում եք, Ազգադավը գրքում ես ներկայացրել եմ փաստագրություն Վազգեն Սարգսյանի մասին: ԿԳԲ- ի գեներալ Մարիուս Յուզբաշյանը Վազգեն Սարգսյանի մականունը կնքել էր « Բոշա » : Չգիտեմ, թե ինչ շարժառիթ է հանդիսացել Մարիուս Յուզբաշյանին, որպեսզի Բոշա մականունով դիմի Վազգեն Սարգսյանին: Կարծում եմ, որ Խորհրդային ԿԳԲ- ի փորձագետներին հայտնի է եղել Բոշաների ու Հայերի առանձնահատկությունների մասին, նրանք տեղեկացված են, թե որտեղ է նրանց հատման սահմանագիծը և ԿԳԲ-ի կադրային քաղաքականության մեջ պատահական չեն ընտրվում բոշաների տեսակը, որոնք զուրկ են սրբություններ ճանաչելուց: Հնարավոր է, որ Գեներալ Մարիուզ Յուզբաշյանը չի իմացել Բոշաների մասին, և ինքը ինքնաբուխ է Վազգենին կնքել « Բոշա » անունը: Սակայն Վազգենին լավ ճանաչողները վկայում են, որ նա շատ թափթփված ու փնթի էր: Շաբաթներով չէր փոխում իր կեղտոտ վերնաշապիկները, քրտնած ու տհաճ հոտը եղել է նրա մշտական ուղեկիցը: Նրա փռչոտ ու թափթփված վիճակն էլ հավանաբար պատճառ է դարձել նրան « Բոշա » անվանելու: Այն, որ Վազգենը եղել է Բոշաների տեսակից, այլ կարծիք չի կարող լինել, նրա տգիտությունը, չարությունն ու մոլագար պահվածքը ոչ միայն Շիզոֆրենիայի հետևանք էր, այլև ցույց էր տալիս նրա Բոշա տեսակը: Նրա եղբայրները նույնպես առանձնահատուկ էին իրենց տեսակով, սուտը, կեղծիքը ու հանցանքները բնորոշ են նրանց: Պատահական չէ որ Արմեն Սարգսյանը իշխանամետ է, իսկ Արամ Սարգսյանը ընդդիմադիր: ( « Ընտանեկան, քավոր խնամիական, ընկերական կապերը պետք է վեր դասել երկրի շահից՝ պետության շահից » : Արմեն   Զավենի    Սարգսյան  2015   © )

Ուղղակի ծիծաղելի է: Բոշաները զուրկ են սրբությունից, նրանց համար կարևորը սեփական կաշին պահպանելն է:

Բոշաների ամենահայտնի կարգախոսներից են « Մեր դեմ խաղ չկա » կամ « Ընդիմությունը   100   տոկոս  ձայն   էլ   ստանար,  նրան իշխանություն տվող չկար »  ( Վազգեն   Սարգսյան 1996 թ. ) Ինչպես գիտենք, այս կարգախոսները դարձան Հայաստանի Հանրապետության հիմնական գաղափարները: Ու Բոշաներն ամեն ինչ պետք է անեին, որպեսզի ոչնչացնեին ազնվազարմ Հայի տեսակը: Բոշաներն էին, որ իրենց ստեղծած Մութ ու Ցուրտ տարիների քողի տակ ոչնչացրեցին գրադարաններն ու մշակութային օջախները, դպրոցներն ու մանկապարտեզները, գիրն ու գրականությունը, սերունդներին թողնելով անկիրթ ու տգետ: Նրանք պետք է ոչնչացնեին Մշակույթն ու արվեստը, հավատն ու եկեղեցին: Վազգեն Սարգսյանը Արցախյան պատերազմի տարիներին ձեռնարկեց բոլոր միջոցները` ոչնչացնելու իր վրա ստվեր գցած մեր հերոսներին՝ Մոնթե Մելքոնյանին, Արթուր Մկրտչյանին, Բեկորին ու մյուս հերոսներին: « Հերոսները պետք է զոհվեն պատերազմի դաշտում, հակառակ դեպքում նրանք անտանելի են դառնում »  Վազգեն   Սարգսյան  Վիքիպեդիա Հարյուրավոր հայորդիներ ընկան Բոշաների դավադիր գնդակից: Այդ Բոշաների ձեռքով էր, որ ստորագրվեց Բիշքեկի խայտառակ զինադադարը, որը պետք է դառնար հազարավոր հայ զինվորների գերեզմանափոսը: Բոշաները Ցուրտ ու Մութ տարիներին գլխատեցին ոչ միայն պուրակներն ու այգիները, այլև ծնեցին ու սնեցին այնպիսի սերունդ որոնք են՝ Տարոն Մարգարյանը, Աշոտյանն ու Շարմազանովը, տգետներ, ովքեր գալու էին քերթելու հայի տեսակին ու նրա սերունդներին:

Բոշաների հաղթարշավի արդյունքում ունեցանք տգետ սերունդ, որոնք Աշոտյանից ու Շամշյանից ոչնչով չեն տարբերվում: Ավելի վտանգավոր է Բոշաների այն տեսակը, որոնք իրենց համարում են մտավորական, ազգային փրկիչ ու ընտրյալ: Բոշաները միշտ հավաքվում են կուսակցական գույնզգույն դրոշների ներքո ու խոսում են արժեքներից, որոնց մասին անգամ գաղափար չունեն:

Ասացեք խնդրեմ, ինչպե՞ս կարող է Բոշա Չեկիստը դառնալ Գարեգին Նժդեհի գաղափարկիրը, երբ ինքն իր ողջ կյանքի ընթացքում հետապնդել և հալածել է այդ գաղափարները կրող մարդկանց: Իր չեկիստ ընկերների ձեռքով խոշտանգված ու գնդակահարված Գարեգին Նժդեհին իր գերեզմանում անգամ հանգիստ չեն թողնում ննջել: Պատահական չէ, որ Սեյրան Օհանյանը նույնպես Նժդեհական դարձավ այն ժամանակ, երբ զրկեցին Պաշտպանության նախարարի իրավունքներից:

Պատահական չէ, որ Բոշա Գագիկ Հարությունյանն ու Աղվան Հովսեփյանը իրենց համարում են հավատացյալ, ազնիվ ու առաքինի Հայ: Նրանց անցած կենսագրությունը հայելու նման բացահայտում է իրենց տեսակը, որը ես չեմ փորձի մանրամասնել: Ես նշեցի միայն այդ երկուսին և դուք պատկերացրեք մնացած Բոշաների ոհմակը, որոնք լեփ լեցուն դահլիճներում հոտնկայս ծափահարում են Գերագույն գլխավոր Բոշային` արդարացնելով նրա ոճիրները՝ Հայ տեսակի հանդեպ: Պատահական չէր, որ Բոշա Շուշան Պետրոսյանը, որը Հաց Բերող Արթուր Սարգսյանի մասին է վայրենահաճում, չհաշված Ռոբերտ Քոչարյանի հարսիկ՝ Սիրուշոն, որը հայ ժողովրդի արյունով խնջույքներ են կազմակերպում ամեն օր ու ամեն ժամ:

Նորից հիշեցնեմ, որ Հայ ժողովուրդը բաժանվում է երկու խմբի՝ Բոշաների ու Հայերի: « Հայի ոխերիմ թշնամին օտարը չէ, այլ հայը ».։ Րաֆֆի 

Օրինակ ինչպե՞ս կարելի է Հայերին ու Բոշաներին դնել կշեռքի մեկ նժարին, երբ նրանք ամեն ինչով տարբեր են՝ և գենետիկական, և ծագումնաբանական: Պատկերացնու՞մ եք Մոնթե Մելքոնյանին ու Վազգեն Սարգսյանին համեմատել իրար հետ, կամ Պավլիկին` Սաշիկի հետ, Լֆիկին` Արայիկ Խանդոյանի, Խրիմյան Հայրիկին` Գարեգին Բ- ի հետ կամ Գարեգին Նժդեհին` Սերժիկի հետ: Հնարավոր չէ համեմատել ոչ մի տեսանկյունով, ոչ մարդաբանական, ոչ ֆիզիոլոգիական, ոչ մտավոր և ոչ էլ գաղափարական: Ահա Բոշաների առանձնահատուկ համեմատությունը Հայերի հետ: Երբ մյուսը ստեղծագործում է ու արարում, իսկ մյուսը փչացնում է ու կործանում: Այնպես որ, ՀԱՅ ԺՈՂՈՎՐԴԻ մասին խոսելով` զգույշ պետք է արտահայտվել, քանի որ Ծպտյալ Բոշաները նույնպես կրում են թաքնված հայի անուն և ազգանուն: Հայ ժողովուրը պետք է համարձակություն ունենա խոստովանելու իր հիվանդության մասին՝ իր ներսում առաջացած չարորակ ուռուցքի, որի արմատները հենց Բոշաներն են:

Եթե հիշենք ՀԱՅ ՄԵԾԵՐԻ պատվիրանները, ապա կհամոզվենք, որ բոլորը` սկսած Խորենացուց, վերջացրած Պավել Մանուկյանով ու Արա Խանդոյանով գրել են ու բարձրաձայնել Բոշաների մասին, որոնք ներքին թշնամու ու դավաճանի դիմակով ոչնչացրել և ոչնչացնում են մեր արժեքները: « Մեր պատմությունը լեցուն է դավաճանության փաստերով։ Պարսիկների, հույների, արաբների, սելջուկների կամ մոնղոլների բանակները մեզ նվաճելուց առաջնորդվել են միշտ հայի ղեկավարությամբ։ Հայերը միշտ կռվել են թշնամու հետ ուս-ուսի սեփական ժողովրդի դեմ ».։ Րաֆֆի 

Մեր մեծերից շատերը բարձրաձայնում էին, որ Տգիտության մեջ Բոշաները ավելի են աշխուժանում: Կիրթ հասարակության մեջ Բոշաները արհամարհվում են ու անտեսվում, նրանց արգելվում է իշխանական բարձունքներում հայտնվել: « Տգիտությունը ներքին թշնամու կերպարով իր սև գործն է անում և շարունակելու է անել, քանզի թշնամու այդ տեսակը կենսունակ է այնտեղ, որտեղ պարարտ հող կա իր համար »: Հովհաննես Թումանյան: Այո, Բոշաների համար պարատ հող է տգիտության մեջ բարգավաճելը, Բոշաներն ամեն ինչ անում են սերունդներին դարձնել տգետ, որովհետև իրենց հեշտ կլինի տգետներին կառավարել ու այդպես կարող են հավերժացնել իրենց իշխանությունը: Դրա համար ոչնչացրեցին կրթական ու գիտական ողջ համակարգը՝ մանկապարտեզները, դպրոցները, ԲՈՒՀ-երը: Բոշաները զավթեցին գիտական ու կրթական ողջ համակարգը: Բոշաները դպրոցների ու բուհերի տնօրեններ նշանակեցին իրենց պես փնթիներին: Հանրապետական կուսակցության վերջին համագումարի ժամանակ 2017 թ այդ տնօրեններն ու ռեկտորներն էին գովերգում բռնակալ Սերժ Սարգսյանի անօրեն իշխանությունը: Բոշաները ոչնչացնելով հայ ժողովրդի արժեքային համակարգը` ձեռնպահ չմնացին նրա հերոսների հանդեպ: Այդ պատճառով 2015 թվականին Զորավար Անդրանիկի 150 -ամյակի առթիվ Բոշա, փնթի կռազի շոֆեռ Մանվել Գրիգորյանը իր հրամանագրով նրան շնորհեց Բոշա Վազգեն Սարգսյանի պատկերով հուշամեդալ, այդ նույն մեդալով էլ Սեյրան Օհանյանը պարգևատրեց դասալիք Սևակ Խաչատրյան « Սաքուլիկին »: Իսկ այն փաստը, որ Գարեգին Նժդեհն իր մահից տասնամյակներ անց միայն՝ 1992թ. Մարտի 30-ին ՀՀ դատախազության կողմից արդարացվեց, ինչի կարիքը երբևէ չուներ: Պատկերացնում եք ,նույն չեկիստների կողմից մեղադրվում է և նույն չեկիստների կողմից արդարացվում, այն էլ` հետմահու: Կարծում եմ բոլշևիկ Աղվան Հովսեփյանի ու Գագիկ Հարությունյանի մտահաղացումն է եղել՝ ծաղրել ազգային արժեքները: Տեսնու՞մ եք, թե ինչպես են այդ Բոշաները ծաղրում ՀԱՅ ՀԵՐՈՍՆԵՐԻՆ;

Պատահական չէ, որ Բոշաների համար մեծ վտանգ են ներկայացնում « Սասնա ծռերը », անգամ Հաց բերող Արթուր Սարգսյանի շողքը նրանց սարսափեցնում է և վտանգ ներկայացնում, որովհետև, ինչպես ասացի` դա ՏԵՍԱԿԻ ՊԱՅՔԱՐ է: Բոշաները ուղղորդվում են կործանելու ու ոչնչացնելու գաղափարով, նրանց համար գոյություն չունեն արժեքներ, սեփական կաշին ու որովայնը թանկ է ամեն ինչից: Բոշաները արտաքին թշնամուց ավելի վտանգավոր են, որովհետև գործում են ներսից քողարկված, որը սակայն տեսանելի է քչերին: « Ներքին թշնամին զինակից է ու եղբայր արտաքին թշնամուն,   մինչև որ չկարողանաք ներքին թշնամին սպանել, անկարելի է, որ արտաքին թշնամուց ազատվել կարողանաք  »:  ԳԱՐԵԳԻՆ   ՆԺԴԵՀ « Մեր դժբախտությունն այն չէ, որ աշխարհում կան թուրքեր, այլ այն, որ կան թուրքանման հայեր » Գարեգին Նժդեհ.

Տեսակների պայքարում հաղթում են նրանք, ովքեր համարձակ են ու խիզախ, ովքեր արժեքավորում են իրենց տեսակը: Չեմ ցանկանում հուսալքել շատերին, սակայն պայքարելու համար պետք է լինել մաքուր և արդար, ուղղորդվել ճշմարտության ու ազնվության գաղափարներով: Սակայն, եթե նորից պետք է հնարավորություն տրվի Բոշաններին, ապա աղետն ավելի մեծ կլինի, քան կա իրականում: Ժողովրդական բանահյուսությունն ու բանավոր խոսքը նույնպես արտացոլել են Բոշաների տեսակը` «Բոշեն աղա չի դառնա», կամ «Բոշի յեղը որ շատանում է, ետևին է քսում », «Բոշեն բոշա է, անկախ նրանից, թե որտեղ է՝ Լոս Անջելեսում թե Էջմիածնում»: Սփյուռքում Բոշաները գործում են բավականին ակտիվ, քանի որ հենց նրանք են կազմում կուսակցական ու համայնքային վերնախավը, դրան գումարած Բոշա հոգևորականությունը, « բարեգործ » ու « բարերար » բոշաները: Իհարկե նկատի չունեմ իսկական Հայ բարերարներին ու հոգևորականներին, որոնք պատկանում են Հայի տեսակին: Ես նշեցի, որ Բոշաները առհասարակ գիր ու գրականությունից խորշում են, ինչպես մահմեդականները` խոզի մսից: Բոշաները ոչինչ չեն խնայում վերափոխել պատմական դեպքերը ու փաստագրությունը, իրենց նոր կենսագրությունը գրում են շեշտելով իրենց հայկական արմատները, սական բավական է նրանք բերանները բացեն, իսկույն նկատվում է, որ հայ լինելուց բավականին հեռու են: Ինչպես գիտենք ոչ միայն փոխված է Վազգեն Սարգսյանի մասին կենսագրական փաստագրությունը, այլ ամբողջ Բոշաների՝ անգամ Շարմազանովի ու Հրանուշ Հակոբյանի: Սփյուռքում Բոշաները իրենց ներկայացնում են իբր կազմակերպված համայնք, սակայն իրականում այդպես չէ, չնայած, որ ցույց են տալիս, իբր գոյություն ունի հայկական ուժեղ համայնք, որտեղ պայքարում են հայության պահպանման, լեզվի, ու մշակույթի համար, լույս են տեսնում հայկական ամսագրեր ու շաբաթաթերթեր: Դրանք լոկ խաբկանք են: Ամենուր գզվռտոց է, իրար չհանդուրժող, իրար դեմ պայքարող մարդկանց կույտ: Նման կրթօջախներ գործում են հիմնականում արաբական երկրներում, որտեղ շատ դեպքերում նրանց գործունեությունը ավելի վնասակար է դառնում, քան օգտակար::

«Մամուլ կա: « Տասնյակ տարիներով ու անհամար դեպքերով փորձված է, է´լ հայհոյանք, է´լ զրպարտություն, է´լ ափաշկարա սուտ, է´լ չարախոսություն, կեղծավորություն: Նեղ թայֆայականությունը ոչ մի գյուղում գուցե էնքան անվայել կերպարանք չի առել, որքան սրա մեջ »: Հովհաննես Թումանյան

Եվրոպական երկրների հայկական համայնքները ԲՈՇԱՆԵՐԻ բարգավաճման կենտրոն է հանդիսանում, որտեղ նորից գործում է Արմեն Սարգսյանի արտահայտած միտքը` Խնամի բարեկամ կապը: Դրան ավելացրած Բոշա հոգևորականների բանդան, որը ժողովրդին ծառայելու փոխարեն կեղեքում ու թալանում է նրան, եկեղեցական բոլոր ծառայությունները մատուցում են գումարով, հիասթափություն ու հակակրանք առաջացնում ոչ միայն իրենց հանդեպ, այլ հակակրանք դեպի հայկական եկեղեցին ու առաքելական հավատքը: Ինչպես ասացի, Բոշաներին հատուկ է իրենց մասին խոսել երրորդ դեմքով: Նույնիսկ կաթողիկոս Գարեգին Բ-ն իր մասին խոսում է երրորդ դեմքով, նույնն անում են նրա հպատակ Արքեպիսկոպոսները, որոնք նույնպես պատկանում են Բոշաների ցեղատեսակին: Հենց այդ հոգևորականներն են, ովքեր քաջ գիտենալով, որ իրենք ժողովրդի Անառակ զավակներն են, որ իրենց չեն սիրում ու չեն հարգում, այնուամենայնիվ չեն զղջում իրենց հանցանքների համար ու չեն ապաշխարհում: « Իրենց տականքները` ահա՛ ազգերի իրական թշնամին: Իրենց տականքները` ահա՛ ազգերի գոյությունը հաճախ և հաճախ դժոխքի վերածող ամենազորեղ ազդակը »: Գարեգին Նժդեհ:   Հիշեցնեմ, որ Բոշաների կրոնական պատկանելությունը հայ առաքելական եկեղեցին է, սակայն իրականում նրանց համար պաշտամունք է փողն ու սեփական շահը: Իմ գրքերից մեկում ես գրել եմ ԼՎԵՐԻ ու ԿԵՂՏԱՐՅՈՒՆՆԵՐԻ մասին: Այնպես որ, չկրկնվելու համար կարդացեք այն:

Ինչպես արդեն նշել էի, Բոշաներն իրենց տեսակով չեն ձուլվում Հայերին, սակայն իրենց տեսակը պահելու համար խաչասերվում են իրար հետ ու բազմանում` ներկայանալով որպես Հայեր: Պատահական չէ, որ ողջ իշխանական համակարգը խաչաձև ամուր կապով միավորված են իրար՝ Խնամի -բարեկամ, Քավոր-սանիկ կապով, անկախ կուսակցական ու կրոնական պատկանելությունից՝ նրանց հնարավորություն է տալիս թալանել, կողոպտել ու հարստանալ:

Բոշաների տեսակն առանձնահատուկ է նրանով, որ նրանք երբեք չեն զղջում իրենց հանցանքների համար: Արդարանում են` վկաներ ու կեղծ ապացույցներ բերելով: Ինչպես ժողովուրդն է ասում. « Աղվեսը պոչին է վկա բերում », Օհանյանն էլ` Օսկանյանին: Սեյրան Օհանյանը հայտարարել էր, որ ինքը դղյակ չունի ու ապրում է վարձով, Օսկանյանն էլ հաստատում է: Պատահական չէ, որ Փնթի Կռազի շոֆեռը Մանվելը, ով Բոշաների կարկառուն դեմերից է, փորձում է վկաներ ու ապացույցներ գտնել, որպեսզի ներկայացնի իր հերոսական կերպարը: Նրա մասին ֆիլմեր են նկարվում, երգեր ու բանաստեղծություններ են գրվում: Իսկ գրքերը գրվում ու նկարահանվում են Մտավորական բոշաների կողմից, ովքեր նրա կեղծ « հերոսական » կերպարն են գովերգում: Այդպես է արվում նաև Վազգեն Սարգսյանի տարբերակում՝ դպրոցներում ու բուհերում, Հանրապետության բոլոր քաղաքներում բարձրացրել են նրա կիսանդրին ու արձանները, նրան հավասարեցրել են Գարիբալդիին ու Անդրանիկին հավասար հերոս: Սակայն սերունդները չգիտեն, որ նրա մասին այն, ինչ գրվում է, ամենը կեղծիք է, հնարված հեքիաթ, նա եղել է ընդամենը ֆիզկուլտուրայի մոլագար, անգրագետ դասատու, ով հանցագործ ու մարդասպան էր: « Երկրի քրեական օրենսգրքում չկա որեւէ հոդված, որին հանցակից չէր Վազգեն կեղտոտ ձեռքը»: Արտյոմ Խաչատրյան

Իհարկե, Բոշաները պետք է հերոսացնեին իրենց տեսակին, որպեսզի նրա կեղծ կերպարի կամ ուրվականի ներքո անպատիժ թալանեին ու կողոպտեին ժողովրդին : « Խաբված   սերնդին   ավելի հեշտ է ուղղորդել և իշխանությունները այդպես էլ անում են, որպեսզի նրանց կառավարեն »: ԳՀ © ԱՌ

Ինչպես նշվեց, Բոշաները ոչ միայն Հայաստանում են հաստատվել, այլ նաև ՍՓՅՈՒՌՔՈՒՄ: Քանի որ հիշեցինք Վարդան Օսկանյանին, ապա ասեմ, որ նա և Րաֆֆի Հովհաննիսյանը սփյուռքի Բոշաներից են, որոնք ամեն ինչ անում են, որ սեպ խրեն ժողովրդի տարբեր հատվածների մեջ: Ես նշեցի միայն երկուսին, քանի որ սփյուռքահայ բոշաների թիվը ավելի մեծ է, քան կարելի է պատկերացնել: Արա Աբրահամյան, Եվրոպայի Հայկական Միությունների Ֆորումի ( ԵՀՄՖ ) նախագահ Աշոտ Գրիգորյան, « Կալիֆոռնիա կուրիեր » թերթի խմբագիր, ամերիկահայ Հարութ Սասունյան, այդ ցանկը բավականին մեծ է ու դժվար կլինի թվարկել բոլորին: Այս Բոշաներն են, որոնց համար սրբություն գոյություն չունի, սակայն իրենք միշտ խոսում են Աստծո ու Հիսուս Քրիստոսի անունից: Այստեղ տեղին կլինի հիշել նաև Արցախի Բոշաներին, հանձինս՝ Արթուր Աղաբեկյանի, Բակո Սահակյանի, Վիտալի Բալասանյանի ու Դավիթ Բաբայանի: Նորից բազմազան ու բազմատեսակ է այս շարքը, ներառյալ Արցախի թեմի խմբապետ՝ Պարգև Սրբազանը, ով մի առիթով հայտարարել էր « Ով քրիստոնյա չի, նա հայ չի »: ( http://blognews.am/arm/news/266076/ov-qristonya-che-hay-che.htm l ) Տեսնում եք, իրենք ՀԱՅ ժողովրդին բաժանել են մասերի, բզկտել ու ամեն ինչ անում են, որպեսզի Հայրենիքի, սփյուռքի ու Արցախի հայերը իրարից բաժան լինեն: Ինչպես ասում է հռոմիացի զորավար Հուլիոս Կեսարը՝ « Բաժանի՛ր, որ տիրես »: Բոշաներն այդպես էլ անում են՝ Արցախը բաժանում են Հայաստանից, Սփյուռքը՝ հայրենիքից, ժողովրդին բաժանում են կուսակցությունների ու աղանդավորների, հետո բաժանում են դասակարգերի՝ անապահովների ու ապահովվածների, ընդդիմադիր ու դիմադիր ուժերի, մասնատելով ու ոչնչացնելով առանձին առանձին: Թշնամանք սերմանելու համար բոշաները գործում են միասին, ինչպես Բերձորի սպանդը, որը կազմակերպված էր միասնական ուժերով՝ ՀՀ ու Արցախի իշխանավորների կողմից: Դիտեք այդ դեպքերի տեսագրությունը և կտեսնենք, որ Բերձորում խաղաղ ավտոշարասյան վրա Արցախի « էլիտար » գումարտակներն էին հարձակվել՝ զինված թռչող տեսանկարահանող սարքերով ու դիպուկահարներով, մինչդեռ սահմանագծին մետաղական պահածոների դատարկ տուփերն են հանդիսանում որպես ազդանշանային համակարգ: Իսկ Ապրիլյան պատերազմի օրերին մեր զինվորներն անգամ համապատասխան զինամթերք չունեին, կռվում էին բահերով ու քարերով և այդպես կարողացան հակադարձել թշնամու հարձակումը: Եվ այդքանից հետո Բոշաները հայտարարում են, որ զինվորները անիմաստ են արյուն թափել ու զոհվել, անպետք 800 հեկտարի համար: Բոշաների ոհմակը միաբերան սկսեց կրկնել, որ 800 հեկտար տարածքը քոսոտ ու անպետք հողեր են, դրանով արդարացնելով իրենց դավաճանությունը:

Բոշաների հաղթարշավը սփյուռքում, հայրենիքում ու Արցախում հնարավորություն չի տալիս Հայերին միավորվել: Ահա Եղիշե Չարենցի խոսքը, որ մեծ նշանակություն ունի ազգի միավորման համար. « Հայ ժողովուրդ քո փրկությունը քո հավաքական ուժի մեջ է ».: Չարենցը լավ էր հասկանում, որ ՀԱՅԵՐԸ չեն կարող միավորվել հենց այդ Բոշաների պատճառով, որովհետև նրանք թույլ չեն տա, և նա դարձավ Բոշաների զոհը, նրան խոշտանգեցին ու սպանեցին: Նույնն արեցին Գարեգին Նժդեհի հետ, ով նույնպես տվել էր Բոշաների ճիշտ գնահատականը. « Պատմության մեջ նախընթացը չունեցող մի ողբերգություն է խաղացվում Հայոց աշխարհում, մի արնոտ խաղ, որի գործող անձինք, որի դերակատարներն են բռնությունը, բռնության կենդանի գործիքները` հայ ժողովրդի տականքը, և բռնության զոհերը ինքը՝ հայ ժողովուրդը »: Գարեգին Նժդեհ: Իսկ վիպասան Րաֆֆին այսպես էր արտահայտել իր միտքը . « Փնտրեք հայի սուրն այնտեղ, որտեղ հայի արյուն կա » : Րաֆֆի

Բոշաների իշխանությունն ամենուր է` եկեղեցում, բանակում, Իշխանության գործադիր ու օրենսդիր մարմիններում: Նրանց համար ամեն ինչ իրենից վտանգ է ներկայացնում, նույնիսկ գիտությունը և կրթությունը: Նրանք ամեն գնով ոչնչացնում են գրական ու գիտական արժեքները: Սերունդներին տգիտության մեջ պահելով` նրանց դարձնում են ստրկամիտ, Բոշա` ինչպես իրենք: Բոշաներին ձեռնտու չեն խելամիտ ու մտածող մարդիկ, որովհետև գիտեն, որ խելացի սերունդը չի համակերպվում ստրկությանը, խելացի մարդը չի կարող տանել կեղծիքն ու սուտը և շուտ թե ուշ ըմբոստանալու է իրենց` Բոշաների դեմ:

Արայիկ Խանդոյանն ու Պավել Մանուկյանը մի մեծ ոսկոր են բոշաների կոկորդին խրված, որովհետև հասկանում են, որ այս տեսակը հնարավոր չէ սպանել, որովհետև գիտեն, որ տղաների գաղափարները համամարդկային են և այդ գաղափարները իրականություն կդառնան սերնդեսերունդ փոխանցվելով` հայրերից որդիներին :

Այդ պատճառով են նրանց հանդեպ իրականացնում դաժան ու անմարդկային խոշտանգումներն ու կտտանքները: Թուրքերը շնորհակալ կլինեն բոշա եղբայրներից, որովհետև իրենց բարբարոս գործը իրենց փոխարեն նրանք են կատարում: Բոշաները զավթել են մամուլն ու լրատվական դաշտը, հեռուստատեսությունն ու ռադիոն: Համատարած տգիտություն են քարոզում և խրախուսում, փնթի Գագիկ Շամշյանն ու Արշակ Զաքարյանն են դարձել լրատվական դաշտի առաջամարտիկները: Հեռուստաեթերը համեմված է ցածրակարգ հաղորդաշարերով, որի լավագուն օրինակը « Կիսաբաց լուսամուտները » հաղորդաշարն է, որը համարվում Հանրապետության լավագույն թոփ ծրագիրը: Այն Բոշաների իշխանության իրական դեմքն է: Եթերը խարխափում է համատարած տգիտության մեջ: Դասակարգային փնթիներն ու կեղտարյուն խավը հավաքվել են մեկտեղ ու ծաղրում են իրենց իսկ ստեղծած իրական կյանքը` արատավորելով Հայ մարդու անունն ու կերպարը: Այդ հաղորդաշարին համ ու հոտ են տալիս Բոշաներից կազմված Տգետ հոգեբաններն ու հասարակական գործիչները, անորակ սերյալների անտաղանդ ու անգրագետ դերասանները, ռեժիսորները, որոնք ոչնչով չեն տարբերվում այդ հաղորդաշարին հրավիրված անատամ տգետներից, նրանք նույն աղբանոցից դուրս եկած՝ նույն կեղտարյուն խավն են, որոնց կարելի է կոչել Մեծապատիվ մուրացկաններ: Իրենց փիլիսոփայական ողորմությամբ կարեկից ու խորհրդատու են ձևացնում, սակայն մոռանալով, որ ժողովրդի ներկա վիճակի համար մեղավոր են նաև հենց իրենք: Բոշաները Հային ծաղրում ու արժեզրկում են ոչ միայն իրենց հայրենակիցների, այլև օտարների, ամենուր, որտեղ պատահի: Գրավոր մամուլը տառապում է Սեռաքաղցով; « Հրապարակախոսի համոզմամբ մամուլը « փոխանակ սպանելու, քանդելու, ջլատելու » պետք է ուժ տա և կենդանացնի հասարակությունը, միշտ առանձնանա « պայծառ հայացքով և ազնիվ, բարյացկամ վերաբերմունքով դեպի հայ մարդը …»; Հովհաննես Թումանյան

Ինքներդ դատեք, արդյոք Հայ մարդը կարող է անել այն, ինչ անում են Բոշաները Հայերի հանդեպ:

Արդյոք կարելի՞ է Հային հավասարեցնել Բոշաների հետ, կամ համեմատական զուգահեռներ անցկացնել: Կարծում եմ դա անհնար է: Ինչպես կարելի է Պարույր Սևակին, Չարենցին. Մոնթեին, Պավել Մանուկյանին համեմատել Փնթի Վազգենի, Մանվելի, Վանոյի կամ Շմայսի հետ: Ինչ ուզում եք ասեք, նման համեմատություն անելը ուղղակի զավեշտալի է, ու դուրս է ամեն տեսակի երևակայությունից:

Ավելորդ չեմ համարի կրկին հիշեցնել որ Հայերը ստեղծագործ ու արարող ժողովուրդ են, իսկ Բոշաները արժեքներ ոչնչացնող ցեղախումբ են, սակայն գործում են Հայերի անվան տակ: Նույն Բոշաները, որոնք ոչնչացրել ու ոչնչացնում են Հայ ժողովրդի արժեքները, շարունակում են գործել նույն ոճիրները, իսկ մենք մոռանում ենք, թույլ տալիս կրկին անպատիժ գործելու: Այդ անպատժելիության գաղափարն է, որ Բոշաներին թույլ է տալիս անընդհատ վերարտադրվել, մտնել քաղաքական ասպարեզ, ինչպես Խոսրով Հարութունյանը, Լևոն Տեր Պետրոսյանն ու Հրանտ Բագրատյանը: Նրանց գործած Չարիքները մենք համարում ենք ԴԱՎԱՃԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, սակայն պետք է հասկանանք, որ բոշաները երբեք չենք խոստովանում իրենց հանցանքները, որ նրանք ԲՈՇԱՆԵՐ են ու հանդես են գալիս հայ ժողովրդի անունից, նրանք դավաճան չեն, որովհետև Բոշա են, իսկ Բոշաները ոչ հայրենիք ունեն, ոչ սրբություն, ոչ բարոյականություն, ոչ էլ ազգություն: Նրանք սեփականաշնորհել են Հայի ազգությունը, երկիրն ու հողը: Այս ամենի Մեղավորը, իհարկե, Հայերն են, որովհետև Բոշաների հետ պետք է վարվես այնպես, ինչպես անհրաժեշտ է, ցույց տալ նրանց տեղն ու դիրքը: Թալանելով դառնում են բարարար ու բարեգործ, ինչպես Աղվան Հովսեփյանը, Գագիկ Ծառուկյանն ու այլոք: Օհանյանն ու Մանվելը՝ զորավարներ, Քոչարյանն ու Լևոնը՝ ազգային հարստություն, Հերմինեե Նաղդալյանն ու Արփինե Հովհաննիսյանն էլ Առաքինի կույսեր: Ահա այն ծանր կորուստները, որոնք ունեցել ենք անցյալում ու ունենք հիմա:

Ճշմարտությունը Բոշաների « աքիլլեսյան գարշապարն » է, նրանք վախենում են ճշմարտությունից, իրենց անցյալից, իրենց արյունոտ ու մութ անցյալից, որովհետև գիտեն, որ իրենց հանցանքների վկաները կենդանի են: Դա է պատճառը, որ նրանք ոչ մի գնով իշխանությունը չեն կարող զիջել Հայերին, քանզի դա կլինի իրենց գերեզմանը: Ինչպես Մանվելն էր ասում « Իրենց գալու են փոխարինելու իրենց զավակները »: Այնպես որ, Նեպոտիզմի մասին գրել եմ իմ գրքերից մեկում, կարծում եմ օգտակար կլինի կարդալ ու ծանոթանալ:

Բոշաները ամենուր գզվռտոցի մեջ են, ամեն օր ու վարկյան, սփյուռքում և հայրենիքում որն էլ ջլատում ու կազմալուծում Հայերին ու Հայաստանը: « Միշտ էլ, երբ քաղաքական իրերի դժբախտ բերումով օտարն է իշխել Հայաստանում, համարձակ գլուխ է բարձրացրել մեր ժողովրդի տականքը` ազգորեն հերձվածողը, հոգով ստրուկը, տկարը, սեղմ ասած` ազգային ինքնագիտակցության և ինքնահարգանքի զգացումից զուրկ ցանցառության տարրերը »: Գարեգին Նժդեհ

 

Գեհենի Առաքել 26/ 02/2017

 

« Եվ ամեն մեկը, որ տգիտություն և վատություն ունեցավ իրենից դուրս փնտրելու աղետի պատճառները, կրկնեց հիմարություններ միայն »: Գարեգին Նժդեհ

« Քաղաքական ստախօսութիւն, հայհոյանք, կեղծիք , բանսարկութիւն, դաւեր — ահա՛ սրա « կուսակցաշէն գործունէութիւնը »: Գարեգին Նժդեհ

« Կընկնեն, կպարտվեն, կմեռնեն ժողովուրդները, երբ կթունավորվեն անասնացող նյութապաշտությամբ, երբ նրանց մեծամասնությունը իր Աստվածը կդարձնի անձնական կաշին, երբ կժխտի այլասիրական ամեն տեսակի պարտականություն և վախով ու անվստահությամբ կնայի իր ապագային » :ԳԱՐԵԳԻՆ ՆԺԴԵՀ

« Ունեինք աչք… ու չուզեցինք տեսնել։ Երբ տեսանք.., չուզեցինք հավատալ… Մորթվում էինք, բայց չեինք ուզում սովորել ողջ մնալու ճամփան »: Շահան Նաթալի

« Դժվարանո՞ւմ ես հարգել քեզ, բարոյապես կորած ես արդեն: Զո՞ւրկ ես ինքնահարգանքի և ինքնատիրապետումի զորեղ զգացումներից, աշխարհն էլ ոչինչ չունի քեզ ուժեղ դարձնելու »: Գարեգին Նժդեհ

 

2 կարծիք «ՀԱՅԵՐԻՆ ՄԻԱԽԱՌՆՎԱԾ ԲՈՇԱՆԵՐԸ»-ի վերաբերյալ

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s